Μία από τις γνωστότερες θεωρίες του Maslow
είναι η θεωρία της ιεράρχισης αναγκών.
Σύμφωνα με τον A. Maslow (6) μόνο ανάγκες που δεν έχουν
ικανοποιηθεί είναι παράγοντες υποκίνησης. Τις ανάγκες αυτές τις
ιεράρχησε σε πέντε κατηγορίες:
- Φυσιολογικές ανάγκες. Τις ανάγκες της
επιβίωσης, αυτές που με την ικανοποίησή τους κρατιόμαστε στην
ζωή.
- Οι ανάγκες ασφάλειας που είναι δημιουργήματα
των συναισθημάτων της αυτοσυντήρησης.
- Κοινωνικές ανάγκες. Η ανάγκη για αγάπη, η
σύνδεση με άλλους, η ένταξη σε ομάδα, η φιλία.
- Η ανάγκη για αυτοεκτίμηση και αναγνώριση από τους
άλλους. (Φήμη, κύρος, εκτίμηση, σεβασμός)
- Η ανάγκη για αυτοολοκλήρωση, αυτενέργεια και
αυτοανάπτυξη.
Ο Maslow υποστήριξε ότι ο βαθμός παρακίνησης του ανθρώπου
επηρεάζεται από τον βαθμό μη ικανοποίησης των αναγκών, και ότι
παρακινητικές είναι οι ανάγκες όταν δεν ικανοποιούνται.(7) Άρα
κριτήριο υποκίνηση είναι η ανικανοποίητη ανάγκη.
Επίσης ο Maslow (8) υποστήριξε ότι απόλυτη ικανοποίηση των
αναγκών δεν υπάρχει και ότι σε έναν μέσο άνθρωπο ικανοποιούνται
κατά 85% οι φυσιολογικές του ανάγκες, 70% οι ανάγκες για ασφάλεια,
50% οι κοινωνικές ανάγκες, κατά 40% η ανάγκη για αυτοεκτίμηση και
κατά 10% οι ανάγκες για αυτοολοκλήρωση. Στην ιεραρχική αυτή δομή
δεν μπορείς να παρακινήσεις μια ανάγκη αν δεν έχει καλυφθεί σε
μαγάλο ποσοστό η προηγούμενη.
Το μοντέλο του Maslow δεν είναι στατικό αλλά μεταβάλλεται,
εξελίσσεται μέσα στον χρόνο και επηρεάζεται από διάφορους
παράγοντες όπως ο πολιτισμός, η ανάπτυξη, η τεχνολογία, οι
προσδοκίες, οι μεταβολές αξιών κ.α. (9) Μετά από έρευνες που
πραγματοποιήθηκαν οι ιεραρχικές δομές κατά Maslow μπορεί να
διαφέρουν από τόπο σε τόπο και από χώρα σε χώρα λόγω κουλτούρας και
κοινωνικών δομών. Επίσης παρατηρήθηκε διαφοροποίηση της ιεραρχίας
των αναγκών σε διάφορα κλιμάκια και επίπεδα εργαζομένων.